شهادت ششمين نور از انوار الهي حضرتامام جعفر صادق (ع) پايگزار مذهب شيعه را خدمت شما و همه ي مسلمين بخصوص شيعيان تسليت عرض مي کنيم .

قال الصادق (ع) :
مومن به اندازه ي کارهاي خوبش آزمايش مي شود  پس هر که دينش درست و کارش نيکو باشد بلايش سخت گردد چرا که خداوند عز و جل دنيا را نه براي پاداش مومن قرار داده و نه کيفري براي کافر و هرکس دينش سست و عملش ضعيف باشد بلايش اندک باشد . ( بحارالانوار ۶۷ )

ولادت امام و نامگذاری

امام جعفر صادق، امام ششم شیعیان، در هفدهم ربیع الاول سال 83 هجری قمری در مدینه متولد گردید. کنیه ایشان ابو عبدالله و لقبشان صادق می باشد. پدر ارجمندشان امام باقر و مادرش ام فروة است. رسول خدا سالها قبل ولادت آن حضرت را خبر داده و فرموده بود نام او را صادق بگذارید، زیرا از فرزندان او کسی است که همنام اوست، اما دروغ می گوید «جعفر کذّاب».

دوران قبل از امامت

در دوران قبل از امامت، حضرت شاهد فعالیتهای پدر خویش در نشر معارف دینی و تربیت شاگردان وفا دار و با بصیرت بود. امام باقر در مناسبتهای مختلف به امامت و ولایت فرزندش جعفر صادق تصریح فرموده و شیعیان را پس از خودش به پیروی از او فرا می خواند. لذا احادیث، زیادی مبنی بر نص امامت حضرت صادق نقل شده است.

امام صادق در سال 114 هجری قمری پس از شهادت پدرش در سن 31 سالگی به امامت رسید. دوران امامتش مصادف بود با اواخر حکومت امویان که در سال 132 به عمر آن پایان داده شد و اوایل حکومت عباسیان.

«قدر» در لغت به معناى اندازه و اندازه‏گیرى است.(1) «تقدیر» نیز به معناى اندازه‏گیرى و تعیین است.(2) اما معناى اصطلاحى «قدر»، عبارت است از ویژگى هستى و وجود هر چیز و چگونگى آفرینش آن(‏3) به عبارت دیگر، اندازه و محدوده وجودى هر چیز، «قدر» نام دارد. (4)

بنابر دیدگاه حكمت الهى، در نظام آفرینش، هر چیزى اندازه‏اى خاص دارد و هیچ چیزى بى‏حساب و كتاب نیست. جهان حساب و كتاب دارد و بر اساس نظم ریاضى تنظیم شده، گذشته، حال و آینده آن با هم ارتباط دارند.

استاد مطهرى در تعریف قدر مى‏فرماید: « ... قدر به معناى اندازه و تعیین است... حوادث جهان ... از آن جهت كه حدود و اندازه و موقعیت مكانى و زمانى آنها تعیین شده است، مقدور به تقدیر الهى است.»(5) پس در یك كلام، «قدر» به معناى......

ادامه دارد .....

زمينه هاي ايجاد وحدت اسلامي در جامعه با نگرش به سيره پيامبر (ص) در مدينه النبي

وحدت امت اسلامي در پناه حق و عدالت همواره يکي از آرمان هاي ديني پيامبران توحيدي قلمدادمي شده و بر اين اساس يکي از محورهاي مهم دعوت پيامبر اسلام (ص) نيز در پي ريزي شاکله هاي پيدايش آن بوده است در نوشتار حاضر   با مروري گذرا بر راه حل هايي که پيامبر از آنها به عنوان ابزار تحقق وحدت و عدالت در جامعه بهره مي گرفت سعي گرديده است با به کار بستن و تمسک به دستورات آن معلم هميشه تاريخ گامي در خور و عينيت بخشيدن به وحدت جامعه اسلامي برداشته شود.

ايجاد وحدت و همبستگي

توجه به ظرفيت هاي روحي و اخلاقي مردم

آداب اخلاق پيامبر  

سخن آخر

 نوشته حسن صادق زاده ، كارشناس پژوهش و آموزش اداره كل تبليغات اسلامي گلستان

برای مشاهده متن کامل این مطلب به ادامه ی مطلب بروید

نيكي به پدر و مادر، وظيفه اي اخلاقي است كه در واجب بودن شكر منعم ريشه دارد. انسان به صورت فطري شاكر و سپاس گزار كسي است كه به او نيكي كرده است. سپاس گزاري از پدر و مادر، نشانه و گواه سلامت فطرت است و كسي كه به پدر و مادر خود نيكي مي كند، از فطرت خود پاسداري كرده است. اهميت سپاس گزاري از پدر و مادر، چنان است كه خداوند پس از امر به شكرگزاري از خود، شكر پدر و مادر را آورده است: «و انسان را درباره پدر و مادرش سفارش كرديم. مادرش (به هنگام بارداري) او را با ناتواني روي ناتواني حمل كرد و دوران شيرخوارگي او در دو سال پايان مي يابد (آري او را سفارش كرديم) كه شكرگزار من و پدر و مادرت باش كه بازگشت (همه) به سوي من است.» و همان طور كه كسي نمي تواند شكر پروردگار به جاي آورد، شكرگزاري از پدر و مادر نيز بسيار دشوار و در حد محال است. مركز مطالعات و پژوهش هاي فرهنگي حوزه علميه قم با نقل حديثي از پيامبر در مورد نيكي به پدر و مادر اين گونه مي افزايد:

بقیه در ادامه مطلب.............